Познајемо ли се довољно да изморену душу
окрепимо на концерту за виолину и виолончело
удахнемо мирис једно другог на развалини времена
и да оно пева криком обичног живота
Познајемо ли се искрено да шапат тајни завезан у
мараму поклонимо и да нико за то не сазна
на броду опијености и сласти и једино са лепотом
у бродолому дно мора да красимо у сну дубоком
Познајемо ли се добро да веровати не морамо у веровање
казаљки што временом се игра или га у зид закива
Упознамо ли се очи црне нека покупе боје дана
узнесена музика вечери складом нека уши заглуши
усне приљубљене уз стакло нека фреска постану
Последњи покушај остави неком другом ко ће поћи
истим путем да схвати хладан вир и извора немир
Нема коментара:
Постави коментар